پرش به محتوای اصلی

چه چیزی به حسابت منتقل شود؟

در همین مرورگر این‌ها را داری:

    با «انتقال»، این‌ها در حسابت ذخیره می‌شوند و روی دستگاه‌های دیگرت هم می‌آیند. فایل‌هایی که در تمرین بارگذاری کرده‌ای، مقدارهایی که در فرم‌ها نوشته‌ای و نوشته‌هایی که در صفحهٔ «ویرایشگر سند» ساخته‌ای در همین مرورگر می‌مانند و جایی نمی‌روند.

    در هر دو حالت هیچ‌چیز از این مرورگر پاک نمی‌شود.

    یونی‌یاب — صفحهٔ اصلی

    آخرین بررسی: ۲۸ مهر ۱۴۰۵ (⁦20 Oct 2026⁩)

    راهنما

    دانشگاه برای پذیرش ارشد چطور لیسانس تو را بررسی می‌کند؟

    نوشتهٔ تحریریهٔ یونی‌یابحدود ۳ دقیقه مطالعه

    خب، برای ارشد ایتالیا معمولاً فقط این را نمی‌پرسند که «لیسانس داری یا نه». سؤال اصلی این است که لیسانست از نظر سطح و محتوای درسی، پیش‌نیاز همان ارشد را پوشش می‌دهد یا نه.

    در صفحهٔ پذیرش معمولاً با عبارت‌هایی مثل curricular requirements، requisiti curriculari یا academic background روبه‌رو می‌شوی. دانشگاه گاهی رشته‌های قابل‌قبول را مستقیم نام می‌برد؛ مثلاً می‌گوید لیسانس مهندسی، علوم کامپیوتر یا حوزه‌های مرتبط. گاهی هم به‌جای اسم رشته، حداقل تعداد واحد در حوزه‌های مشخص را می‌خواهد.

    در مدارک ایتالیایی این حوزه‌ها با کدهای SSD و مقدار CFU بیان می‌شوند. دانشجوی ایرانی معمولاً روی ریزنمره‌اش SSD ندارد و لازم نیست خودش برای درس‌ها کد ایتالیایی اختراع کند. کاری که واقعاً کمک می‌کند، ارائهٔ ریزنمرهٔ دقیق و شرح درس رسمی است تا کمیته بفهمد هر درس چه محتوایی، چند ساعت یا چند واحد و چه سطحی داشته است. تطبیق نهایی با دانشگاه است.

    تبدیل واحد ایرانی به CFU هم فرمول شخصی و قطعی ندارد. یک واحد در دانشگاه ایران را نباید خودت بدون توضیح «یک CFU» یا «دو ECTS» بنویسی. اگر دانشگاه جدول تبدیل یا فرم مخصوص دارد، همان را استفاده کن. اگر ندارد، تعداد واحد، ساعت نظری و عملی و توضیح رسمی سیستم نمره‌دهی را صادقانه ارائه بده تا ارزیاب خودش تصمیم بگیرد.

    بعضی دوره‌ها علاوه بر پیش‌نیاز درسی، ارزیابی آمادگی شخصی دارند. ممکن است مصاحبه بگیرند، نمرهٔ حداقلی تعیین کنند، آزمون علمی داشته باشند یا سابقهٔ پژوهش و کار را ببینند. سابقهٔ کار می‌تواند پرونده را قوی کند، اما معمولاً جای واحد دانشگاهیِ صریحاً اجباری را نمی‌گیرد؛ مگر خود باندو چنین امکانی داده باشد.

    اگر نوشته‌اند مدرک باید امکان ورود به دورهٔ سطح دوم را در کشور مبدأ بدهد، منظور این است که لیسانس تو یک مدرک نهایی و رسمیِ دورهٔ اول باشد، نه گواهی یک دورهٔ کوتاه یا ناتمام. مقررات ملی ایتالیا اصل ارزیابی و پذیرش مدارک خارجی را به خود دانشگاه سپرده است. CIMEA یا Declaration of Value می‌تواند دربارهٔ سطح و اصالت مدرک اطلاعات بدهد، اما تصمیم اینکه محتوای لیسانس تو برای این ارشد کافی است با کمیتهٔ دانشگاه می‌ماند.

    عنوان رشته را هم تنها معیار نگذار. دو نفر ممکن است هر دو لیسانس «مهندسی صنایع» داشته باشند، اما یکی ۳۰ واحد ریاضی و آمار گذرانده باشد و دیگری مسیر مدیریتی‌تری داشته باشد. دانشگاه دقیقاً به همین تفاوت نگاه می‌کند. برعکس، گاهی اسم لیسانس تو در فهرست نیست اما درس‌هایت کاملاً با پیش‌نیازها هماهنگ است و اجازهٔ درخواست داری.

    اگر مطمئن نیستی واجد شرایطی، سؤال درست این نیست که «آیا رشتهٔ من مرتبط است؟» ریزنمره و لینک رسمی برنامه را کنار هم بگذار و بپرس آیا سابقهٔ درسی تو حداقل‌های نوشته‌شده را پوشش می‌دهد. اگر دانشگاه ارزیابی اولیه ارائه نمی‌دهد، باید با همان مدارک کامل اپلای کنی و نتیجهٔ کمیته را بپذیری. هیچ مشاوری بیرون از دانشگاه نمی‌تواند تطبیق رسمی CFU را تضمین کند.

    پس برای ارشد، مدرک لیسانس در را باز می‌کند اما محتوای پشت آن تعیین می‌کند وارد کدام اتاق می‌شوی. هرچه ریزنمره، شرح درس و ترجمهٔ عناوین دقیق‌تر باشند، کمیته مجبور نیست از روی اسم‌های مبهم حدس بزند و احتمال سوءبرداشت کمتر می‌شود.

    منابع

    آخرین بررسی: ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶

    راهنمایی می‌خواهی؟

    راهنمایی می‌خواهی؟

    راهنماها و مشاور یونی‌یاب

    از فهرست مشاورها یکی را انتخاب کن و پیامت را همان‌جا بنویس، یا از این دو شروع کن؛ هر دو از همان داده‌ای می‌خوانند که صفحه‌های رشته می‌خوانند: