اپلای دانشگاه کافوسکاری ونیز

برای زندگی دانشجویی در ونیز، اولین سؤال این نیست که شهر را دوست داری یا نه؛ باید تصمیم بگیری روی جزیره زندگی می‌کنی یا در مستره. کل شهرداری ونیز در ۲۰۲۵ حدود ۲۴۹ هزار نفر جمعیت داشت، اما فقط نزدیک ۴۷۶۰۰ نفر در مرکز تاریخی ساکن بودند. کا فوسکاری حدود ۲۳ هزار و IUAV نزدیک ۴ هزار دانشجو دارند؛ یعنی دانشجوها معادل حدود ۱۱ درصد جمعیت کل‌اند، اما حضورشان در جزیره بسیار بزرگ‌تر از این نسبت حس می‌شود.

روی جزیره ماشین و اتوبوس نداری و همه‌چیز با پا یا واپورتو پیش می‌رود. از ایستگاه سانتا لوچیا تا دورسودورو شاید روی نقشه نزدیک باشد، اما پل، پله و گردشگر زمان واقعی را بیشتر می‌کنند. ساختمان‌های کا فوسکاری و IUAV بیشتر در دورسودورو، سانتا کروچه و کانارجو پخش‌اند، ولی بعضی کلاس‌ها و آزمایشگاه‌ها در مستره‌اند. قبل از اجاره برنامهٔ پردیس را ببین، چون رفت‌وآمد روزانه روی پل آزادی تصمیم کوچکی نیست.

اگر زندگی روی جزیره را می‌خواهی، دورسودورو به هر دو دانشگاه نزدیک و دانشجویی است، سانتا کروچه و کانارجو هم برای ایستگاه و کلاس‌ها عملی‌اند؛ جودکّا آرام‌تر است، اما به قایق وابسته می‌شوی. مستره و مارگرا خانهٔ معمولی‌تر، سوپرمارکت بزرگ‌تر و قیمت پایین‌تری می‌دهند و با قطار، تراموا یا اتوبوس به ونیز وصل‌اند. نزدیک ایستگاه مستره برای رفت‌وآمد عالی است، ولی کیفیت خیابان و حس شبانه را شخصاً بررسی کن. روی جزیره، چند صد متر فاصله گاهی پنج پل و پله‌های زیاد است.

برای اتاق یک‌نفره در مرکز تاریخی معمولاً باید ماهی ۵۰۰ تا ۷۰۰ یورو کنار بگذاری و اتاق خوب نزدیک دانشگاه می‌تواند بالاتر برود. در مستره و مارگرا، آگهی‌های ۲۰۲۶ بیشتر در بازهٔ ۳۵۰ تا ۵۰۰ یورو دیده می‌شوند. استودیو روی جزیره معمولاً ۸۵۰ تا ۱۲۰۰ یورو و در سرزمین اصلی ۶۵۰ تا ۹۰۰ یورو است. اجارهٔ کوتاه‌مدت گردشگری باعث می‌شود قرارداد بلندمدت کمیاب‌تر از ظاهر تعداد خانه‌ها باشد.

خوابگاه کمک بزرگی است، ولی صف و رتبه‌بندی را جدی بگیر. شبکهٔ Study in Venice برای اقامتگاه‌های دانشجویی شش ساختمان و حدود ۵۳۰ تخت اعلام می‌کند؛ این ظرفیت باید میان دانشجویان چند مؤسسه تقسیم شود. ESU تخت‌ها را از راه فراخوان و با معیار مالی و تحصیلی تخصیص می‌دهد و انتخاب ساختمان دلخواه تضمین نیست. درخواست بده، اما تا پذیرش قطعی و تحویل اتاق، گزینهٔ خصوصی در مستره را هم نگه دار؛ پیدا کردن خانه در سپتامبر روی جزیره می‌تواند هفته‌ها طول بکشد.

اگر بیشتر آشپزی کنی، برای غذا و خرید روزمره ماهی حدود ۲۶۰ تا ۳۲۰ یورو بودجه بگذار. سوپرمارکت‌های جزیره کوچک‌ترند و بعضی کالاها گران‌تر از مستره‌اند؛ خرید هفتگی بزرگ در سرزمین اصلی فقط وقتی می‌ارزد که مسیر حملش را هم حساب کنی. ESU سلف و رستوران‌های طرف قرارداد دارد، اما قیمت یکسان و به‌روز برای همهٔ دانشجوها در صفحهٔ عمومی پیدا نکردیم، پس عددی نمی‌گذاریم؛ تعرفه به بورسیه و وضعیت مالی بستگی دارد. غذای توریستی اطراف سن مارکو معیار زندگی دانشجویی نیست.

سهم قبض و اینترنت در خانهٔ مشترک معمولاً حدود ۸۰ تا ۱۲۰ یورو برای هر نفر است و رطوبت زمستان می‌تواند مصرف گرمایش را بالا ببرد. اشتراک ماهانهٔ ACTV برای دانشجویان و افراد زیر ۲۶ سال حدود ۲۵ یورو است و اتوبوس، تراموا و شبکهٔ تعریف‌شدهٔ شهری را پوشش می‌دهد؛ پیش از خرید بررسی کن مسیر واپورتوی لازم تو داخل همان اعتبار باشد. اگر در مستره زندگی کنی و هر روز به جزیره بروی، حمل‌ونقل هزینهٔ اختیاری نیست. روی جزیره کفش راحت و ضدآب تقریباً جزو وسایل تحصیل است.

با اتاق در مستره و یک زندگی معمولی، ماهی حدود ۸۵۰ تا ۱۰۵۰ یورو منطقی است؛ روی جزیره بهتر است ۱۰۰۰ تا ۱۲۵۰ یورو کنار بگذاری. استودیوی مستقل می‌تواند بودجه را به ۱۳۰۰ تا ۱۶۰۰ یورو یا بیشتر برساند. شهریه، ودیعه، بلیت ایران و هزینهٔ شروع زندگی داخل این جمع نیستند. ونیز را می‌شود با خوابگاه ارزان زندگی کرد، اما برنامه‌ای که فقط به برنده‌شدن خوابگاه وابسته باشد امن نیست.

در کلاس‌های بین‌المللی و مرکز تاریخی با انگلیسی راحت‌تر از بسیاری شهرهای ایتالیا پیش می‌روی، چون بخش بزرگی از خدمات با گردشگر سروکار دارند. مشکل در قرارداد خانه، اداره، پزشک و کار خدماتی محلی شروع می‌شود و ایتالیایی هنوز تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند. انجمن رسمی و فعالی برای دانشجویان ایرانی پیدا نکردیم، اما دو گفت‌وگوی فارسی با دانشجویان کا فوسکاری دربارهٔ درس، بورسیه، کار و زندگی منتشر شده‌اند و از منابع تبلیغاتی مفیدترند. برای گروه ورودی همان سال از دفتر بین‌الملل و هم‌کلاسی‌ها سراغ بگیر.

مواد حلال و فروشگاه خاورمیانه‌ای را در مستره و مارگرا بسیار راحت‌تر از جزیره پیدا می‌کنی؛ اطراف ایستگاه مستره جامعهٔ مهاجر پررنگی دارد. فروشگاه اختصاصی ایرانیِ ثابتی که بتوانیم تضمین کنیم پیدا نکردیم، پس برای کالای خاص نشانی روز را از گروه‌های محلی بگیر. مسجد جامع قدیمی مستره در پیاتزاله مادونا پلگرینا و مرکز اسلامی مارگرا در ویاله آنتونیو پائولوچی از محل‌های شناخته‌شده‌اند. اگر روی جزیره ساکن باشی، برای نماز جماعت باید زمان رفت‌وبرگشت تا سرزمین اصلی را هم ببینی.

زمستان ونیز از دسامبر تا فوریه سرد، مرطوب و مه‌آلود است؛ عدد دما معمولاً از زمستان سخت تهران بالاتر می‌ماند، اما باد تالاب و نم خانه سرما را ماندگار می‌کنند. آب‌گرفتگی‌های دوره‌ای یا acqua alta حالا با سامانهٔ MOSE کمتر از گذشته مرکز را فلج می‌کنند، ولی هنوز باید هشدارها را دنبال کنی. تابستان گرم، شرجی و پشه‌دار است و خانهٔ بدون تهویه آزاردهنده می‌شود. طبقهٔ همکف ارزان ممکن است رطوبت بیشتری داشته باشد، پس دیوار و کف را دقیق ببین.

با اجازهٔ اقامت دانشجوییِ غیراروپایی می‌توانی حداکثر ۲۰ ساعت در هفته و ۱۰۴۰ ساعت در سال کار کنی. هتل، کافه، رستوران، فروشگاه، موزه، رویدادهای دوسالانه و تدریس خصوصی کارهای معمول‌اند؛ گردشگری فرصت می‌سازد، اما ساعت‌های عصر و آخر هفته همیشه با کلاس هماهنگ نیستند. بدون ایتالیایی بیشتر به کارهای پشت‌صحنه یا محیط‌های بسیار توریستی محدود می‌شوی. همکاری دانشگاهی معمولاً حدود ۷٫۵۰ تا ۹ یورو در ساعت است و تعداد جایگاه‌ها برای پوشش اجارهٔ جزیره کافی نیست.

دانشجوها برای عصر معمولاً در کامپو سانتا مارگریتا، زاتره و فوندمنته‌های کانارجو جمع می‌شوند؛ برای کمی سکوت، جاردینی و انتهای کاستلو بهترند. کتابخانه و مرکز مطالعهٔ CFZ در زاتره، کتابخانه‌های کا فوسکاری و فضاهای تولنتینی IUAV در فصل امتحان به کار می‌آیند و CUS Venezia ورزش‌های مختلف دارد. ونیز زندگی شبانهٔ بزرگ ندارد و بسیاری جاها زود آرام می‌شوند؛ همین سکوت برای بعضی‌ها جذاب و برای بعضی‌ها بعد از چند ماه خفه‌کننده است. مستره شب عادی‌تری دارد، نه الزاماً جذاب‌تر.

برای آخر هفته، پادوا حدود نیم ساعت، ترویزو نزدیک چهل دقیقه، ورونا حدود یک ساعت و ربع و بولونیا نزدیک یک ساعت و نیم با قطار فاصله دارند. فرودگاه مارکوپولو با اتوبوس مستقیم حدود بیست دقیقه تا پیاتزاله روما یا مستره راه دارد. پرواز مستقیم پایدار به تهران نیست و مسیر یک‌توقفه از استانبول در بهترین برنامه‌ها حدود هشت ساعت است؛ مسیر خانه تا پیاتزاله روما را جدا حساب کن. اگر صبح خیلی زود پرواز داری، ساعت شروع قایق و اتوبوس می‌تواند انتخاب شب قبل را عوض کند.

ونیز برای کسی خوب است که حاضر است زندگی بی‌ماشین، معماری روزمره و شهری واقعاً متفاوت را با محدودیت‌هایش یکجا بپذیرد. چیزی که آزار می‌دهد کمبود خانه، رطوبت، پله و جمعیتی است که در فصل شلوغ مسیر سادهٔ کلاس را تبدیل به مانع می‌کند. مهم‌ترین نکته‌ای که کاش دانشجوها زودتر بدانند این است که مستره «ونیزِ بد» نیست؛ برای خیلی‌ها خانهٔ بهتر، خرید آسان‌تر و خواب آرام‌تر می‌دهد. جزیره را فقط برای عکس انتخاب نکن و مستره را فقط به‌خاطر اسمش رد نکن.

منابع

• Comune di Venezia — آمار جمعیت شهر و مرکز تاریخی
• Ca’ Foscari — دانشگاه در یک نگاه
• Università Iuav di Venezia — آمار دانشگاه
• Study in Venice — زندگی دانشجویی، شش اقامتگاه و ۵۳۰ تخت
• ESU Venezia — راهنمای خدمات دانشجویی ۲۰۲۶–۲۰۲۷
• Ca’ Foscari Housing Office — آگهی‌های خصوصی ونیز و مستره
• Idealista — آگهی اتاق‌های ونیز و مستره
• Numbeo — هزینه‌های زندگی ونیز
• AVM/ACTV — تعرفه‌ها و اشتراک‌های حمل‌ونقل ونیز
• پرتال مهاجرت اتحادیهٔ اروپا — سقف کار دانشجوی غیراروپایی
• Studenti.it — همکاری‌های دانشجویی و بازهٔ پرداخت
• Climate to Travel — آب‌وهوای ونیز
• Comune di Venezia — اطلاعات و هشدار acqua alta
• تجربهٔ فارسی پارسا، دانشجوی کا فوسکاری
• گفت‌وگوی فارسی با محمد دربارهٔ تحصیل، بورسیه و کار در ونیز
• ATVO — اتوبوس فرودگاه مارکوپولو
• Trenitalia — برنامهٔ قطارهای منطقه‌ای ونیز
• FlightRoutes — مسیر ونیز–تهران

منابع و قیمت‌ها در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ بازبینی شده‌اند.