Agricultural Engineering

«مهندسی کشاورزی» پلی‌تکنیک میلان جایی است که مسئله‌های مزرعه و تولید غذا با ابزارهای مهندسی حل می‌شوند. اگر با شنیدن کشاورزی فقط کشت و کار به ذهنت می‌آید، تصویر را بزرگ‌تر کن. این رشته می‌تواند با ماشین‌آلات، آب، انرژی، سازه، حسگرها و مدیریت فرایند تولید سروکار داشته باشد. هدف این است که کشاورزی دقیق‌تر، کم‌مصرف‌تر و قابل کنترل‌تر شود، نه اینکه مهندس جای متخصص گیاه یا کشاورز را بگیرد. دوره در مقطع ارشد و به زبان انگلیسی است.

در چنین برنامه‌ای معمولاً با طراحی و عملکرد ماشین‌های کشاورزی، آبیاری و مدیریت آب، انرژی، سامانه‌های کنترل و فناوری‌های دیجیتال آشنا می‌شوی. سنجش از دور، حسگر و داده می‌توانند کمک کنند شرایط خاک یا گیاه بدون حدس بررسی شود. در کنار آن باید محدودیت محیط واقعی را هم بفهمی؛ دستگاهی که در آزمایشگاه خوب کار می‌کند، ممکن است در گردوغبار، رطوبت یا زمین ناهموار عملکرد دیگری داشته باشد.

این رشته ترکیبی از محاسبه و کار عملی است. ممکن است یک سامانه را مدل‌سازی کنی، مصرف انرژی را بسنجی یا برای یک مزرعه راهکار فنی پیشنهاد بدهی. همیشه هم بهترین جواب پیچیده‌ترین فناوری نیست. گاهی راه‌حل ساده‌تر، تعمیرپذیرتر و ارزان‌تر برای کاربر ارزش بیشتری دارد. برای همین باید علاوه بر مهندسی، نیاز و توان واقعی بهره‌بردار را بفهمی.

پس از فارغ‌التحصیلی می‌توانی در شرکت‌های ماشین‌آلات کشاورزی، آبیاری، انرژی‌های تجدیدپذیر، کشاورزی هوشمند، طراحی تأسیسات یا مشاورهٔ فنی کار کنی. پروژه‌های مدیریت منابع آب و کاهش مصرف انرژی هم به این مهارت‌ها نیاز دارند. انتخاب پروژه و کارآموزی تعیین می‌کند رزومه‌ات به مکانیک، داده، آب یا مدیریت سامانه نزدیک‌تر شود.

حالا برسیم به یکی از مهم‌ترین سؤال‌ها: با چه مدرکی از ایران می‌توانی برای این دوره اقدام کنی؟ نزدیک‌ترین رشته‌ها معمولاً مهندسی مکانیک ماشین‌های کشاورزی، مهندسی مکانیک، مهندسی آب، مهندسی کشاورزی و مکاترونیک هستند. فارغ‌التحصیلان مهندسی برق، عمران یا منابع طبیعی هم ممکن است پروندهٔ قابل‌بررسی داشته باشند، به‌خصوص اگر در ریزنمراتشان مکانیک، سیالات، آبیاری، کنترل، انرژی و ریاضیات مهندسی دیده شود. این فهرست به معنی پذیرش قطعی نیست؛ دانشگاه عنوان مدرک، درس‌های گذرانده‌شده و تعداد واحدهای مرتبط را با شرایط همان دوره می‌سنجد.