Biomedical Engineering

اگر اسم «مهندسی پزشکی» را در فهرست دوره‌ها دیده‌ای، اول باید بدانی قرار است با چه نوع مسئله‌ای روبه‌رو شوی. مهندسی پزشکی مسئلهٔ سلامت را با ابزار مهندسی حل می‌کند؛ ممکن است با سیگنال قلب، تصویر پزشکی، پروتز یا یک دستگاه بیمارستانی سروکار داشته باشی. این رشته پزشکی نیست و پایهٔ ریاضی و فنی آن جدی است. این برنامه یک دورهٔ کارشناسی ارشد در پلی‌تکنیک تورین است و به زبان ایتالیایی ارائه می‌شود.

از نظر محتوایی معمولاً ریاضی مهندسی، پردازش سیگنال و تصویر، بیومکانیک، زیست‌مواد، ابزار دقیق، برنامه‌نویسی، فیزیولوژی و طراحی دستگاه را می‌خوانی. نکته‌ای که بهتر است از ابتدا بدانی این است که نمونه‌ای که در آزمایشگاه کار می‌کند باید از نظر ایمنی، خطا، کاربر و مقررات هم قابل‌اعتماد باشد؛ نیاز پزشک و بیمار همیشه با جذاب‌ترین راه‌حل فنی یکی نیست. هنگام مقایسهٔ دوره‌ها، به تعداد ساعت آزمایشگاه، امکان انتخاب استاد و نوع پروژهٔ پایان‌نامه توجه کن.

از نظر کاری می‌توانی به حوزه‌هایی مثل تجهیزات پزشکی، تصویر و سیگنال، مهندسی بالینی، زیست‌مواد، سلامت دیجیتال، کیفیت و مقررات و تحقیق‌وتوسعه فکر کنی، ولی این فهرست وعدهٔ استخدام نیست. کارفرما علاوه بر عنوان مدرک، تجربهٔ عملی و زبان محیط کار را می‌سنجد. گرایش را از روی واحدها و آزمایشگاه‌ها مشخص کن، چون دو دوره با همین نام می‌توانند کاملاً متفاوت باشند. مدرک مهندسی پزشکی هم به‌تنهایی مجوز تشخیص یا درمان ایجاد نمی‌کند.

در انگیزه‌نامه از جملهٔ کلی «به پژوهش علاقه دارم» عبور کن و یک تجربهٔ آزمایشگاهی واقعی را توضیح بده. اگر تغییر رشته می‌دهی، نشان بده کدام درس‌ها فاصله را پوشانده‌اند. گواهی کوتاه هم جای واحد دانشگاهی لازم را نمی‌گیرد.

رشته‌های مهندسی پزشکی، مهندسی برق، مکانیک، کامپیوتر، مواد و مهندسی زیستی معمولاً پیش‌زمینهٔ نزدیک‌تری دارند. برای رشته‌های کنترل، مکاترونیک، فیزیک، زیست‌فناوری و مهندسی شیمی با واحدهای فنی کافی فقط شرایط رسمی و ریزنمرات مشخص می‌کند که پرونده قابل‌بررسی هست یا نه. دانشگاه ممکن است به درس‌هایی مانند ریاضی، برنامه‌نویسی، سیگنال، مدار، مکانیک، مواد، کنترل و فیزیولوژی توجه کند. این فهرست تضمین پذیرش نیست؛ مقررات همان سال و ارزیابی دانشگاه تعیین‌کننده‌اند.