Economics of Innovation for Sustainable Development

«اقتصاد نوآوری برای توسعهٔ پایدار» دانشگاه تورین می‌پرسد فناوری و مدل کسب‌وکار چگونه می‌توانند به رشد کمک کنند، بدون اینکه هزینهٔ اجتماعی و محیطی را نادیده بگیرند. نوآوری همیشه خودبه‌خود مفید نیست و نوع سیاست و انگیزهٔ بازار جهت آن را تعیین می‌کند. این برنامه در مقطع ارشد و به زبان انگلیسی ارائه می‌شود.

در طول دوره معمولاً اقتصاد نوآوری، سیاست صنعتی، اقتصاد محیط‌زیست، ارزیابی فناوری و روش‌های کمی را می‌خوانی. ممکن است اثر مشوق تحقیق و توسعه را بسنجی، انتشار فناوری پاک را بررسی کنی یا رفتار شرکت‌ها در برابر مقررات را تحلیل کنی. دادهٔ ثبت اختراع، شرکت و بازار ابزار مفیدی است، اما محدودیت هر شاخص را باید بشناسی.

فناوری سبز هم می‌تواند مواد کمیاب مصرف کند، شغل‌ها را جابه‌جا کند یا منافعش نابرابر توزیع شود. بنابراین ارزیابی باید چرخهٔ عمر، اثر بازگشتی و دسترسی گروه‌های مختلف را در نظر بگیرد. سیاست خوب فقط حمایت مالی نیست؛ رقابت، زیرساخت، مهارت نیروی کار و زمان‌بندی نیز تعیین می‌کنند نوآوری از آزمایشگاه به استفادهٔ گسترده برسد.

پس از فارغ‌التحصیلی می‌توانی در سیاست نوآوری، مشاورهٔ پایداری، نهادهای عمومی، شرکت‌های فناوری، تحلیل بازار یا پژوهش کار کنی. ترکیب اقتصادسنجی با شناخت فناوری و گزارش‌نویسی مزیت مهمی است. پروژه‌ای که اثر واقعی یک سیاست یا نوآوری را بررسی کند، بهتر از تکرار واژه‌های پایداری توان تحلیلی تو را نشان می‌دهد.

از ایران معمولاً با مدرک اقتصاد، مدیریت، مهندسی صنایع، آمار، ریاضی و مدیریت مالی می‌توان سراغ چنین دوره‌ای رفت. اگر رشته‌ات حسابداری، علوم سیاسی یا مهندسی کامپیوتر است، هنوز ممکن است پرونده‌ات بررسی شود، اما وجود درس‌های اقتصاد خرد و کلان، آمار، اقتصادسنجی و ریاضی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اینجا باید بین «رشتهٔ مرتبط» و «پذیرش قطعی» فرق بگذاری؛ دانشگاه ریزنمرات و واحدهای تو را با پیش‌نیازهای رسمی همان سال تطبیق می‌دهد.