Environmental and Food Economics

رشتهٔ «اقتصاد محیط‌زیست و غذا» در دانشگاه میلان برای کسی است که می‌خواهد مسئله‌های کشاورزی، غذا و منابع طبیعی را فقط از زاویهٔ فنی نبیند. مثلاً کمبود آب صرفاً مسئلهٔ مهندسی نیست؛ قیمت، سیاست عمومی، رفتار مصرف‌کننده و درآمد کشاورز هم روی آن اثر می‌گذارند. در این ارشد انگلیسی‌زبان یاد می‌گیری این ارتباط‌ها را با ابزارهای اقتصادی و داده بررسی کنی.

در چنین دوره‌ای معمولاً اقتصاد خرد، آمار، اقتصادسنجی، سیاست‌گذاری محیط‌زیست و اقتصاد زنجیرهٔ غذا نقش اصلی دارند. ممکن است بررسی کنی مالیات کربن چه اثری بر تولید دارد، چرا قیمت یک مادهٔ غذایی بالا می‌رود یا یک سیاست کشاورزی واقعاً به گروه هدف کمک کرده است یا نه. برای رسیدن به پاسخ باید فرضیه بسازی، داده را تمیز کنی و محدودیت نتیجه را هم صادقانه توضیح بدهی.

این رشته از دور شبیه بحث‌های کلی دربارهٔ پایداری به نظر می‌رسد، اما بخش مهمی از کار کمی است. اگر از آمار و نمودار فراری باشی، اقتصادسنجی می‌تواند سخت شود. در مقابل، اگر دوست داری پشت یک خبر دربارهٔ گرانی غذا یا خشکسالی دنبال سازوکار واقعی بگردی، موضوع‌ها ملموس و روزمره‌اند. لازم نیست مهندس محیط‌زیست باشی، ولی باید بتوانی زبان علوم محیطی و اقتصادی را به هم وصل کنی.

بعد از فارغ‌التحصیلی می‌توانی در شرکت‌های غذایی، نهادهای عمومی، سازمان‌های بین‌المللی، مشاورهٔ پایداری یا پژوهش اقتصادی فعالیت کنی. نقش‌ها معمولاً به تحلیل بازار، ارزیابی سیاست، زنجیرهٔ تأمین یا پروژه‌های اقلیمی نزدیک‌اند. برای موقعیت‌های تحلیلی، مهارت نرم‌افزارهای آماری و یک پایان‌نامهٔ مبتنی بر داده از عنوان مدرک مهم‌تر می‌شود.

مدرک‌های مستقیم‌تر معمولاً اقتصاد، اقتصاد کشاورزی، مدیریت، مهندسی کشاورزی، علوم و صنایع غذایی و محیط‌زیست هستند. مهندسی صنایع، آمار، منابع طبیعی یا علوم سیاسی هم می‌توانند قابل‌بررسی باشند، اگر در ریزنمراتت اقتصاد خرد و کلان، آمار، ریاضی یا درس‌های مربوط به غذا و محیط‌زیست دیده شود. پذیرش قطعی فقط با اسم رشته مشخص نمی‌شود؛ دانشگاه محتوای درس‌ها و تعداد واحدهای لازم را جداگانه بررسی می‌کند.