Bionics engineering

«مهندسی بیونیک» دانشگاه پیزا از سازوکارهای موجود در بدن و طبیعت الهام می‌گیرد تا سامانه‌های مهندسی تازه بسازد. دست رباتیک، پروتز هوشمند، حسگر زیستی یا رباتی که از حرکت حیوانات یاد گرفته، نمونه‌هایی از این نگاه‌اند. هدف کپی‌کردن ظاهر طبیعت نیست؛ باید بفهمی اصل عملکرد چیست و چگونه می‌توان آن را با مواد، الکترونیک و کنترل پیاده کرد. برنامه در مقطع ارشد و به زبان انگلیسی است.

در چنین دوره‌ای معمولاً رباتیک، کنترل، بیومکانیک، حسگر، پردازش سیگنال و فیزیولوژی کنار هم قرار می‌گیرند. ممکن است حرکت انسان را مدل کنی، رابطی میان عصب و دستگاه بسازی یا سامانه‌ای برای توان‌بخشی طراحی کنی. رشته معمولاً پروژه‌محور است و هر پروژه به ترکیب چند مهارت نیاز دارد. دانشجو باید بتواند با زبان مهندس مکانیک، الکترونیک و متخصص زیستی ارتباط بگیرد.

بخش دشوار کار انتقال ایده از مدل به بدن و محیط واقعی است. افراد یکسان نیستند و دستگاه باید با تفاوت‌های حرکتی، خستگی و شرایط استفاده کنار بیاید. راحتی و پذیرش کاربر به اندازهٔ دقت فنی اهمیت دارد. یک پروتز بسیار پیشرفته اگر سنگین، شکننده یا دشوار برای کنترل باشد، در زندگی روزمره کمک زیادی نمی‌کند.

بعد از فارغ‌التحصیلی می‌توانی در رباتیک، تجهیزات توان‌بخشی، پروتز، رابط انسان و ماشین، تحقیق و توسعه یا فناوری‌های پوشیدنی کار کنی. بعضی نقش‌ها به نرم‌افزار و کنترل نزدیک‌اند و بعضی بر طراحی مکانیکی یا آزمایش انسانی تمرکز دارند. پروژهٔ عملی و توان ساخت نمونه برای ورود به بازار کار اهمیت زیادی دارد.

اگر مدرکت را از ایران گرفته‌ای، رشته‌های مستقیم‌تر برای ورود به این دوره معمولاً مهندسی پزشکی، مهندسی برق، مهندسی مکانیک، مهندسی کامپیوتر و مهندسی شیمی هستند. با مدرک زیست‌فناوری، فیزیک یا علوم کامپیوتر هم ممکن است بتوانی اقدام کنی، اما بهتر است ریزنمراتت نشان بدهد که ریاضی مهندسی، برنامه‌نویسی، فیزیک و مبانی زیست یا فیزیولوژی را به‌اندازهٔ کافی گذرانده‌ای. اسم مدرک به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست و دانشگاه تطابق درس‌ها و واحدها را جداگانه بررسی می‌کند؛ پس این فهرست را راهنمای اولیه بدان، نه تضمین پذیرش.