Ingegneria biomedica

خب، مهندسی پزشکی یعنی حل مسئلهٔ پزشکی با ابزار مهندسی، نه یادگرفتن طبابت. ارشد دانشگاه پیزا دو مسیر اصلی دارد: «زیست‌ابزار و زیست‌اطلاعات» که به سیگنال، تصویر، داده و سامانه‌های الکترونیکی نزدیک‌تر است، و «فناوری‌های زیست‌پزشکی» که موضوع‌هایی مثل مواد، رباتیک پزشکی، میکرو و نانوسیستم و مدل‌های بافتی را پررنگ‌تر می‌کند. انتخاب مسیر باید با پایهٔ کارشناسی تو هماهنگ باشد.

در مسیر نخست با تحلیل سیگنال زیستی، تصویربرداری، بیوانفورماتیک، هوش مصنوعی و جراحی رایانه‌یار کار می‌کنی. مسیر دوم به فناوری‌های پزشکی، سیستم‌های هوشمند، رباتیک جراحی و توان‌بخشی، مهندسی سلولی و طراحی سامانه‌های زیست‌پزشکی می‌پردازد. در هر دو، باید بتوانی نیاز بالینی را به مشخصات مهندسی تبدیل کنی و عملکرد، ایمنی و محدودیت یک وسیله یا الگوریتم را بسنجی.

فارغ‌التحصیل می‌تواند در شرکت‌های تجهیزات پزشکی، تصویربرداری و سیگنال، بیمارستان‌ها و مهندسی بالینی، رباتیک، زیست‌مواد، تحقیق و توسعه یا مراکز پژوهشی کار کند. این مدرک مجوز تشخیص یا درمان بیمار نمی‌دهد؛ مهندس با تیم پزشکی همکاری می‌کند و مسئول طراحی، ارزیابی و مدیریت فناوری است. برای بعضی عنوان‌های رسمی مهندسی نیز آزمون و ثبت حرفه‌ای ایتالیا مسیر جدا دارد.

دوره دوساله، ایتالیایی‌زبان و با دسترسی آزاد همراه با ارزیابی است. دانشگاه برای ورود ترکیب مشخصی از ریاضی و علوم پایه، درس‌های زیست‌پزشکی و واحدهای مهندسی اطلاعات یا صنعتی می‌خواهد و انگلیسی B2 را هم می‌سنجد. برای مدرک خارجی، نام رشته کافی نیست و ساعت و محتوای درس‌ها جداگانه بررسی می‌شوند.

مهندسی پزشکی، به‌ویژه بیوالکتریک، بیومکانیک و زیست‌مواد، نزدیک‌ترین پیشینه است. برق، الکترونیک، کامپیوتر و کنترل برای مسیر زیست‌ابزار و داده مناسب‌ترند؛ مکانیک، مواد، مکاترونیک و شیمی مهندسی می‌توانند به مسیر فناوری‌های زیست‌پزشکی نزدیک شوند، به شرط داشتن واحدهای زیستی لازم. پزشکی، زیست‌شناسی یا علوم آزمایشگاهی معمولاً حجم ریاضی و مهندسی موردنیاز را ندارند و مستقیم محسوب نمی‌شوند. ریزنمرات را با دو مسیر جداگانه تطبیق بده.

منبع برنامه، مسیرها و شرایط ورود: صفحهٔ رسمی مهندسی پزشکی در دانشگاه پیزا