Biologia dell'Ambiente

اگر اسم «زیست‌شناسی محیط‌زیست» را در فهرست دوره‌ها دیده‌ای، اول باید بدانی قرار است با چه نوع مسئله‌ای روبه‌رو شوی. در این رشته از خود جاندار فراتر می‌روی و می‌بینی گونه‌ها چگونه با خاک، آب، اقلیم و رفتار یکدیگر ارتباط دارند. سؤال اصلی معمولاً این است که یک اکوسیستم چرا تغییر می‌کند و چطور می‌شود آن را سنجید. این برنامه یک دورهٔ کارشناسی ارشد در دانشگاه تورین است و به زبان ایتالیایی ارائه می‌شود.

از نظر محتوایی معمولاً اکولوژی، تنوع زیستی، رفتار جانوری، ژنتیک جمعیت، پایش محیط، آمار، GIS و نمونه‌برداری میدانی را دنبال می‌کنی. نکته‌ای که بهتر است از ابتدا بدانی این است که دادهٔ طبیعت همیشه مرتب و کامل نیست؛ فصل، محل نمونه‌برداری و روش شمارش می‌توانند نتیجه را تغییر دهند و باید این محدودیت‌ها را صادقانه گزارش کنی. هنگام مقایسهٔ دوره‌ها، به تعداد ساعت آزمایشگاه، امکان انتخاب استاد و نوع پروژهٔ پایان‌نامه توجه کن.

از نظر کاری می‌توانی به حوزه‌هایی مثل پایش و ارزیابی محیط‌زیست، حفاظت تنوع زیستی، پارک‌ها و مناطق حفاظت‌شده، مشاوره، پژوهش و دکتری فکر کنی، ولی این فهرست وعدهٔ استخدام نیست. کارفرما علاوه بر عنوان مدرک، تجربهٔ عملی و زبان محیط کار را می‌سنجد. اگر با کار صحرایی راحت نیستی، قبل از انتخاب برنامه سهم اردو، نمونه‌برداری و پروژه‌های میدانی را ببین. برای بازار کار، آمار و GIS معمولاً به‌اندازهٔ شناخت گونه‌ها مهم می‌شوند.

در انگیزه‌نامه از جملهٔ کلی «به پژوهش علاقه دارم» عبور کن و یک تجربهٔ آزمایشگاهی واقعی را توضیح بده. اگر تغییر رشته می‌دهی، نشان بده کدام درس‌ها فاصله را پوشانده‌اند. گواهی کوتاه هم جای واحد دانشگاهی لازم را نمی‌گیرد.

رشته‌های زیست‌شناسی، اکولوژی، علوم محیط‌زیست، منابع طبیعی، زیست‌شناسی جانوری و گیاهی معمولاً پیش‌زمینهٔ نزدیک‌تری دارند. برای رشته‌های کشاورزی، جنگلداری، شیلات، زمین‌شناسی، جغرافیا و علوم دریایی فقط شرایط رسمی و ریزنمرات مشخص می‌کند که پرونده قابل‌بررسی هست یا نه. دانشگاه ممکن است به درس‌هایی مانند اکولوژی، تکامل، آمار زیستی، ژنتیک، تنوع زیستی، GIS و کار میدانی توجه کند. این فهرست تضمین پذیرش نیست؛ مقررات همان سال و ارزیابی دانشگاه تعیین‌کننده‌اند.