Communications Engineering

بگذار ساده بگوییم: «مهندسی ارتباطات» دانشگاه بولونیا دربارهٔ رساندن قابل اعتماد اطلاعات از یک نقطه به نقطهٔ دیگر است. این اطلاعات می‌تواند صدای تماس، ویدئو، دادهٔ حسگر یا فرمان یک وسیلهٔ متصل باشد. برای حل این مسئله باید هم زبان ریاضی سیگنال را بفهمی و هم رفتار شبکه و تجهیزات واقعی را بشناسی. دوره در مقطع ارشد و به زبان انگلیسی است.

در چنین برنامه‌ای معمولاً سراغ پردازش سیگنال، انتقال دیجیتال، شبکه‌های بی‌سیم، نظریهٔ اطلاعات و طراحی سیستم می‌روی. در تمرین‌ها ممکن است اثر نویز را محاسبه کنی، یک الگوریتم گیرنده بنویسی یا ظرفیت یک شبکه را بسنجی. برنامه‌نویسی برای شبیه‌سازی و تحلیل داده لازم می‌شود و آزمایشگاه به تو نشان می‌دهد میان نمودار ایده‌آل و سیگنال اندازه‌گیری‌شده چه فاصله‌ای وجود دارد.

این حوزه پر از مصالحه است. افزایش پوشش می‌تواند انرژی بیشتری بخواهد، کاهش تأخیر شاید ظرفیت را محدود کند و امنیت سربار ایجاد می‌کند. مهندس خوب کسی نیست که فقط بهترین عدد را در یک معیار به دست بیاورد؛ باید نیاز کاربرد را بفهمد و کل سیستم را متعادل طراحی کند. مستندسازی دقیق نیز مهم است، چون یک اشتباه کوچک در تنظیم یا فرض اولیه می‌تواند نتیجه را کاملاً تغییر دهد.

مسیرهای کاری از اپراتور و سازندهٔ تجهیزات تا شرکت‌های خودرو، فضا، اینترنت اشیا و پردازش چندرسانه‌ای گسترده‌اند. می‌توانی به طراحی شبکه، توسعهٔ الگوریتم، آزمون سیستم یا تحقیق نزدیک شوی. برای اینکه عنوان کلی رشته به مهارت قابل ارائه تبدیل شود، بهتر است یک زمینه مثل بی‌سیم، شبکه یا پردازش سیگنال را با پروژه و ابزارهای مرتبط جدی‌تر دنبال کنی.

اگر مدرکت را از ایران گرفته‌ای، رشته‌های مستقیم‌تر برای ورود به این دوره معمولاً مهندسی برق، مهندسی مخابرات، مهندسی الکترونیک و مهندسی کامپیوتر هستند. با مدرک فیزیک، ریاضی یا مهندسی کنترل هم ممکن است بتوانی اقدام کنی، اما بهتر است ریزنمراتت نشان بدهد که مدار، سیگنال و سیستم، مخابرات، الکترونیک و ریاضیات مهندسی را به‌اندازهٔ کافی گذرانده‌ای. اسم مدرک به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست و دانشگاه تطابق درس‌ها و واحدها را جداگانه بررسی می‌کند؛ پس این فهرست را راهنمای اولیه بدان، نه تضمین پذیرش.