Automation and Control Engineering

اگر به رشتهٔ «مهندسی اتوماسیون و کنترل» پلی‌تکنیک میلان فکر می‌کنی، موضوع اصلی آن ساختن سامانه‌هایی است که بتوانند رفتار خود را اندازه بگیرند و اصلاح کنند. ترموستات ساده، ربات صنعتی، پهپاد و شبکهٔ انرژی همگی به شکلی از کنترل نیاز دارند. مهندس کنترل می‌پرسد چگونه می‌توان یک فرایند پویا را پایدار، دقیق و ایمن نگه داشت، حتی وقتی اغتشاش یا عدم‌قطعیت وجود دارد. برنامه در مقطع ارشد و به زبان انگلیسی است.

در چنین دوره‌ای معمولاً مدل‌سازی سیستم‌های دینامیکی، کنترل بازخوردی، تخمین حالت، بهینه‌سازی و پردازش سیگنال را می‌خوانی. برنامه‌نویسی و شبیه‌سازی کمک می‌کنند پیش از پیاده‌سازی، رفتار سامانه را آزمایش کنی. بسته به مسیر، کاربرد می‌تواند رباتیک، تولید، خودرو، انرژی یا فرایند صنعتی باشد. ریاضی در این رشته زبان اصلی توضیح رفتار سیستم است.

بخش مهم کار این است که مدل هیچ‌وقت کاملاً برابر دنیای واقعی نیست. حسگر نویز دارد، موتور محدودیت دارد و شرایط محیط تغییر می‌کند. کنترل‌کننده باید با این تفاوت‌ها کنار بیاید و در شرایط غیرعادی هم رفتار خطرناک نسازد. آزمایش روی نمونهٔ فیزیکی نشان می‌دهد مدل تا چه اندازه واقع‌بینانه بوده است. برای همین پایداری، آزمون و تحلیل حالت‌های خرابی از رسیدن به عملکرد سریع مهم‌تر می‌شوند.

بعد از فارغ‌التحصیلی می‌توانی در اتوماسیون صنعتی، رباتیک، کنترل خودرو، انرژی، هوافضا یا توسعهٔ سیستم‌های نهفته کار کنی. عنوان‌های شغلی ممکن است مهندس کنترل، مهندس اتوماسیون، مهندس سیستم یا پژوهشگر رباتیک باشند. توان پیاده‌سازی الگوریتم روی سخت‌افزار واقعی در کنار دانش نظری برای بسیاری از موقعیت‌ها ارزشمند است.

اگر مدرکت را از ایران گرفته‌ای، رشته‌های مستقیم‌تر برای ورود به این دوره معمولاً مهندسی برق، مهندسی کنترل، مکاترونیک، مهندسی مکانیک و مهندسی کامپیوتر هستند. با مدرک مهندسی هوافضا، مهندسی خودرو یا ریاضی کاربردی هم ممکن است بتوانی اقدام کنی، اما بهتر است ریزنمراتت نشان بدهد که کنترل، مدار، برنامه‌نویسی، جبر خطی و ریاضیات مهندسی را به‌اندازهٔ کافی گذرانده‌ای. اسم مدرک به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست و دانشگاه تطابق درس‌ها و واحدها را جداگانه بررسی می‌کند؛ پس این فهرست را راهنمای اولیه بدان، نه تضمین پذیرش.