Digital Skills for Sustainable Societal Transitions

«مهارت‌های دیجیتال برای گذارهای پایدار اجتماعی» پلی‌تکنیک تورین می‌پرسد فناوری چگونه می‌تواند به تغییرهای محیطی و اجتماعی کمک کند، بدون اینکه خودش مسئلهٔ تازه‌ای بسازد. داده، پلتفرم و ابزار مشارکتی زمانی مفیدند که نیاز جامعه و اثر بلندمدتشان فهمیده شود. این برنامه در مقطع ارشد و به زبان انگلیسی ارائه می‌شود و نگاه آن میان فناوری، پایداری و سیاست حرکت می‌کند.

در طول دوره معمولاً تحلیل داده، طراحی خدمات دیجیتال، نوآوری اجتماعی، ارزیابی پایداری و مدیریت پروژه را می‌خوانی. ممکن است سامانه‌ای برای پایش مصرف، مشارکت شهروندان یا دسترسی به خدمت طراحی کنی. باید مسئله را با گروه‌های درگیر تعریف کنی و بعد نمونه را در شرایط واقعی آزمایش کنی، چون راه‌حل ساخته‌شده پشت میز همیشه با رفتار روزمره هماهنگ نیست.

دیجیتال همیشه به معنی پایدارتر نیست. مراکز داده انرژی مصرف می‌کنند، دستگاه‌ها عمر محدود دارند و شکاف دیجیتال می‌تواند بعضی گروه‌ها را کنار بگذارد. بنابراین باید چرخهٔ عمر فناوری، دسترس‌پذیری، حریم خصوصی و توزیع منافع را بسنجی. گاهی ساده‌کردن فرایند یا استفادهٔ بهتر از زیرساخت موجود، اثر بیشتری از ساخت یک اپلیکیشن تازه دارد.

پس از فارغ‌التحصیلی می‌توانی در پروژه‌های شهر هوشمند، تحول پایدار، مشاوره، نهادهای عمومی، نوآوری اجتماعی یا مدیریت محصول مسئولانه کار کنی. نقش‌ها به توان گفت‌وگو با متخصص فنی، مدیر و جامعه نیاز دارند. پروژه‌ای که اثر واقعی، شاخص ارزیابی و محدودیت‌های راه‌حل را نشان دهد، بهتر از یک مفهوم زیبا توانایی تو را معرفی می‌کند.

حالا برسیم به یکی از مهم‌ترین سؤال‌ها: با چه مدرکی از ایران می‌توانی برای این دوره اقدام کنی؟ نزدیک‌ترین رشته‌ها معمولاً جامعه‌شناسی، علوم سیاسی، اقتصاد، ارتباطات، علم داده و آمار هستند. فارغ‌التحصیلان روان‌شناسی، مدیریت، حقوق یا علوم کامپیوتر هم ممکن است پروندهٔ قابل‌بررسی داشته باشند، به‌خصوص اگر در ریزنمراتشان روش تحقیق، آمار، تحلیل داده و شناخت مسائل اجتماعی دیده شود. این فهرست به معنی پذیرش قطعی نیست؛ دانشگاه عنوان مدرک، درس‌های گذرانده‌شده و تعداد واحدهای مرتبط را با شرایط همان دوره می‌سنجد.