Advanced Automotive Engineering

اگر به برنامهٔ «مهندسی پیشرفتهٔ خودرو» دانشگاه بولونیا نگاه می‌کنی، احتمالاً علاقه به ماشین نقطهٔ شروع تو بوده است. اما این رشته با شناخت مدل‌های خودرو یا علاقه به رانندگی فرق دارد. مهندس خودرو باید یک وسیلهٔ پیچیده را به‌عنوان مجموعه‌ای از سیستم‌های مکانیکی، الکترونیکی و نرم‌افزاری ببیند و میان عملکرد، ایمنی، مصرف انرژی، هزینه و قابلیت تولید تعادل ایجاد کند. این دوره در مقطع ارشد و به زبان انگلیسی است.

در چنین برنامه‌ای معمولاً با دینامیک خودرو، طراحی اجزا، انتقال قدرت، کنترل، سیستم‌های الکترونیکی و روش‌های شبیه‌سازی روبه‌رو می‌شوی. خودروهای برقی و هیبریدی هم باعث شده‌اند باتری، موتور الکتریکی، مدیریت انرژی و نرم‌افزار سهم بیشتری در این حوزه داشته باشند. لازم نیست از ابتدا در همهٔ بخش‌ها متخصص باشی، اما باید پایهٔ مهندسی مکانیک یا حوزه‌ای نزدیک را جدی گرفته باشی، چون درس‌ها سریع وارد تحلیل فنی می‌شوند.

بخش جذاب رشته این است که نتیجهٔ تصمیم مهندسی را می‌توان در رفتار واقعی خودرو دید. در عین حال، بسیاری از ساعت‌های کار پشت کامپیوتر و میان مدل‌ها، داده‌ها و آزمون‌ها می‌گذرد. ممکن است یک تغییر کوچک در وزن یا هندسه، چند بخش دیگر را تحت تأثیر قرار دهد. برای همین کار گروهی مهم است و هیچ مهندسی به‌تنهایی تمام خودرو را طراحی نمی‌کند.

بعد از فارغ‌التحصیلی فقط کارخانهٔ خودروسازی گزینهٔ تو نیست. شرکت‌های قطعه‌سازی، تیم‌های تحقیق و توسعه، مجموعه‌های شبیه‌سازی، سامانه‌های کنترل، حمل‌ونقل برقی و حتی حوزه‌های مسابقه‌ای به مهارت‌های مشابه نیاز دارند. می‌توانی در طراحی مکانیکی، آزمون، کالیبراسیون، تحلیل عملکرد، کنترل یا مدیریت پروژه شروع کنی. انتخاب پروژه و کارآموزی معمولاً مشخص می‌کند رزومه‌ات به کدام سمت برود.

برای یک متقاضی ایرانی، معمولاً فارغ‌التحصیلان مهندسی مکانیک، مهندسی خودرو، مهندسی هوافضا، مکاترونیک و مهندسی برق پیش‌زمینهٔ نزدیک‌تری به این دوره دارند. رشته‌های مهندسی صنایع یا فیزیک هم می‌توانند قابل‌بررسی باشند، اگر ریزنمرات شامل ریاضی مهندسی، مکانیک، ترمودینامیک، کنترل و طراحی باشد. در پذیرش ارشد، دانشگاه فقط ترجمهٔ نام رشته را نمی‌بیند؛ محتوای درس‌ها، تعداد واحدها و گاهی سابقهٔ پروژه را هم مقایسه می‌کند. بنابراین نتیجهٔ نهایی همیشه به پرونده و مقررات همان برنامه بستگی دارد.