Aerospace Engineering

رشتهٔ «مهندسی هوافضا» دانشگاه بولونیا برای کسی است که می‌خواهد از علاقهٔ عمومی به پرواز و فضا وارد مسئله‌های واقعی مهندسی شود. اینجا باید وسیله‌ای را طراحی و تحلیل کنی که با وزن کم، در شرایط سخت و با حاشیهٔ ایمنی بالا کار کند. هوافضا هم هواپیما و پهپاد را در بر می‌گیرد و هم می‌تواند به ماهواره، پرتابگر و سامانه‌های فضایی برسد. این برنامه در مقطع ارشد و به زبان انگلیسی ارائه می‌شود.

در چنین دوره‌ای معمولاً آیرودینامیک، مکانیک پرواز، سازه، پیشرانش، کنترل و طراحی سامانه‌ها را عمیق‌تر می‌خوانی. بسته به مسیری که انتخاب می‌کنی، ممکن است تمرکزت به وسایل پرنده در جو یا مأموریت‌های فضایی نزدیک‌تر شود. ریاضی و فیزیک فقط درس پایه نیستند؛ ابزار روزمره‌ای هستند که با آن‌ها جریان هوا، حرکت، تنش یا رفتار یک سامانه را مدل می‌کنی.

بخش زیادی از کار با شبیه‌سازی، محاسبه و تحلیل داده جلو می‌رود. قرار نیست هر ایده‌ای مستقیم ساخته شود، بنابراین ابتدا باید در مدل نشان بدهی که تصمیم تو منطقی است. بعد هم نتیجه با آزمایش یا دادهٔ واقعی سنجیده می‌شود. فرض اشتباه در یک مدل می‌تواند خروجی بسیار قانع‌کننده اما نادرست بسازد، برای همین فهم فیزیک پشت نرم‌افزار از بلدبودن چند دستور مهم‌تر است.

بعد از فارغ‌التحصیلی می‌توانی در طراحی سازه، آیرودینامیک، کنترل، پیشرانش، تحلیل مأموریت، آزمون یا یکپارچه‌سازی سامانه‌ها کار کنی. شرکت‌های هواپیمایی تنها مقصد نیستند؛ سازندگان قطعه، شرکت‌های فضایی، پهپاد، نرم‌افزارهای مهندسی و مراکز پژوهشی هم مسیرهای ممکن‌اند. برای بعضی نقش‌های تحقیقاتی، ادامه‌تحصیل می‌تواند ضروری یا دست‌کم مفید باشد.

برای یک متقاضی ایرانی، معمولاً فارغ‌التحصیلان مهندسی هوافضا، مهندسی مکانیک، مهندسی هوانوردی و مهندسی خودرو پیش‌زمینهٔ نزدیک‌تری به این دوره دارند. رشته‌های مکاترونیک، مهندسی برق یا فیزیک هم می‌توانند قابل‌بررسی باشند، اگر ریزنمرات شامل مکانیک سیالات، ترمودینامیک، دینامیک، کنترل و ریاضیات مهندسی باشد. در پذیرش ارشد، دانشگاه فقط ترجمهٔ نام رشته را نمی‌بیند؛ محتوای درس‌ها، تعداد واحدها و گاهی سابقهٔ پروژه را هم مقایسه می‌کند. بنابراین نتیجهٔ نهایی همیشه به پرونده و مقررات همان برنامه بستگی دارد.