Electronic Engineering

قبل از انتخاب «مهندسی الکترونیک» فقط به اسم دانشگاه نگاه نکن. این مسیر روی مدار، تراشه، حسگر و سامانه‌های الکترونیکی تمرکز دارد و بعضی دوره‌ها آن را به هوش مصنوعی نزدیک می‌کنند. این حوزه سامانه‌های الکتریکی، الکترونیکی و اطلاعاتی را از مدل‌سازی تا طراحی و کنترل بررسی می‌کند. این دوره در مقطع کارشناسی ارشد، به زبان ایتالیایی و انگلیسی و در بولونیا ارائه می‌شود.

هستهٔ دوره معمولاً شامل مدار آنالوگ و دیجیتال، نیمه‌رسانا، سیستم نهفته، سیگنال، حسگر، طراحی سخت‌افزار و یادگیری ماشین است. در عمل، شبیه‌سازی باید با محدودیت قطعه، نویز، پایداری، ایمنی و آزمون واقعی سازگار باشد؛ خروجی نرم‌افزار پایان طراحی نیست. برای انتخاب درست، واحدهای اجباری و اختیاری، پیش‌نیازها، نوع ارزیابی و پروژهٔ پایانی را خط‌به‌خط بخوان.

این رشته می‌تواند به مسیرهایی مثل طراحی الکترونیک و تراشه، سیستم‌های نهفته، سخت‌افزار هوشمند، حسگر، مخابرات و تحقیق‌وتوسعه برسد. بااین‌حال، بعضی نقش‌ها مجوز یا سابقهٔ جداگانه می‌خواهند و دانشگاه استخدام را تضمین نمی‌کند. پروژهٔ پایانی و تجربهٔ واقعی معمولاً تفاوت بیشتری از خود نام دوره ایجاد می‌کنند. برای مسیر هوش مصنوعی، سهم واقعی الگوریتم و سخت‌افزار را ببین. تجربهٔ آزمایشگاه و طراحی مدار در پرونده مهم است.

ریز‌نمرات و تجربهٔ عملی باید یک داستان منسجم بسازند. به‌جای تعریف‌کردن از خودت، یک تصمیم، ابزار یا نتیجهٔ مشخص را نشان بده. اگر زمینه‌ات متفاوت است، دلیل تغییر و برنامهٔ جبران پیش‌نیازها را توضیح بده و در آخر همه‌چیز را با شرایط رسمی همان ورودی تطبیق بده.

رشته‌های مهندسی برق، الکترونیک، کنترل، مخابرات، قدرت و مهندسی کامپیوتر معمولاً پیش‌زمینهٔ نزدیک‌تری دارند. برای رشته‌های مکاترونیک، فیزیک، انرژی، مکانیک و علوم کامپیوتر با مدار و ریاضی کافی فقط شرایط رسمی و محتوای ریزنمرات مشخص می‌کند که پرونده قابل‌بررسی هست یا نه. دانشگاه ممکن است به درس‌هایی مانند ریاضی مهندسی، مدار، الکترونیک، سیگنال و سیستم، کنترل، برنامه‌نویسی و آزمایشگاه توجه کند. این فهرست تضمین پذیرش نیست؛ زبان، تعداد واحدها، مقررات همان سال و ارزیابی کامل دانشگاه تعیین‌کننده‌اند.